Musical "Dreamgirls" opowiada o czarnych wokalistkach, dla których udział w talent show w Harlemie stał się przepustką do światowej kariery gwiazd popu. Umożliwia im to menadżer, który formatuje zespół pod gust białej publiczności. "Dreamgirls" zagrano w Nowym Jorku ponad 1500 razy, musical nominowano do 13 nagród Tony, zdobył sześć taki statuetek. Czy taką historię mieli prawo opowiedzieć biali twórcy, pokazywać ją głównie białej publiczności na Broadwayu i czy zyski z niej powinny płynąć do kieszeni białych producentów?
